การสื่อสารทางเครือขายคอมพิวเตอรนั้นเปนการรับ-สงขอมูลหรือเรียกวาการสื่อสารขอมูลระหวางเครื่องคอมพิวเตอรดวยกัน คอมพิวเตอรในเครือขายมีฮารดแวรที่แตกตางกัน เพื่อใหติดตอกันได จึงตองมีระเบียบวิธีการติดตอใหตรงกัน ซึ่งเรียกวา โพรโทคอล
โพรโทคอล ที่นิยมในการสื่อสารทางอินเทอรเน็ตในปจจุบัน เปนโพรโทคอล ทีซีพีไอพี (TCP/IP)จุดเดน คอมพิวเตอรทุกเครื่อง หรืออุปกรณ ติดสื่อสาร รวมกัน จะตองมีหมายเลขไอพีกํากับเสมอ เพื่อระบุแหลงที่มาของขอมูลตนทาง และนําขอมูลไปแหลงปลายทางไดถูกตอง เครื่องคอมพิวเตอรทุกเครื่องที่เชื่อมตอเขากับเครือขายอินเทอรเน็ตตองมีหมายเลขประจําเครื่อง เรียกวา IP Address เพื่อเอาไวอางอิงหรือติดตอกับเครื่องคอมพิวเตอรอื่น ๆ ในเครือขาย IP ในที่นี้ก็คือ Internet Protocol
ตัวเดียวกับใน TCP/IP นั่นเอง IP address ถูกจัดเปนตัวเลขชุดหนึ่งขนาด32 บิต ถูกจัดเปนตัวเลขชุดหนึ่งขนาด32 บิต ใน 1 ชุดจะมีตัวเลขถูกแบงออกเปน 4 สวน สวนละ 8 บิต เทาๆ กัน
เวลาเขียนก็แปลงใหเปนเลขฐานสิบกอนเพื่อความงาย แลวเขียนโดยคั่นแตละสวนดวยจุด (.) ดังนั้นในตัวเลขแตละสวนนี้จึงมีคาไดไมเกิน256 คือ ตั้งแต 0 จนถึง 255 เทานั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น