แบบแผนความประพฤติหรือความมีสามัญสํานึกตอสังคมในทางที่ดี โดยไมมีกฎเกณฑตายตัว ขึ้นอยูกับกลุมสังคมหรือการยอมรับในสังคม สวนใหญจริยธรรมจะเกี่ยวของกับการคิดและตัดสินใจไดวาสิ่งไหน ควร สิ่งไหน ควร-ไมควร ดี ไมควร ดี-ไมดี ถูก ไมดี ถูก-ผิด
จริยธรรมที่ตั้งอยู่บนพื้นฐาน 4 ประเด็น
1. ความเปนสวนตัว เปนสวนตัว (Privacy)
สิทธิสวนบุคคล หนวยงานหรือ องคกร ซึ่งจะคงไวซึ่งสารสนเทศที่มีอยูนั้น เพื่อตัดสินวาสารสนเทศดังกลาวสามารถเปดเผยหรือยินยอมใหผูอื่นนําไปใชประโยชนตอหรือเผยแพรไดหรือไม
2. ความถูกตองแมนยํา ความถูกตองแมนยํา (Accuracy)
ของขอมูลขาวสารที่ถูกนําเสนอเผยแพร อาจมีบางประเด็นที่ไมตรงกับความเปนจริง ตลอดจนความนาเชื่อถือมีคอนขางนอย การนําขอมูลและสารสนเทศไปใชงานอาจกอใหเกิดผลเสียหายได ในกรณีที่ผูใชงานขาดการวิเคราะห รวมถึงการตรวจสอบแหลงที่มาของขอมูลที่ดีพอ
3. ความเปนเจาของ ความเปนเจาของ (Property)
สังคมยุคสารสนเทศมีการเผยแพรและนําเสนอขอมูลไดอยางรวดเร็ว มีเครื่องมือและอุปกรณที่ทันสมัยสนับสนุนวิธีการสรางและเผยแพรที่งายขึ้น ทําใหเกิดการลวงละเมิดลิขสิทธิ์ (Copyright)
4. การเขาถึงขอมูล (Accessibility)
ปจจุบันหนวยงานตาง ๆ สวนใหญจะมีการกําหนดสิทธิ์การเขาถึงขอมูลของผูใชตางระดับกัน โดยมี
ผูทําหนาที่บริหารระบบ (System Administration) เปนผูกําหนดสิทธิ์ในการเขาถึงขอมูลที่มีการเผยแพรและแลกเปลี่ยนกันอยางแพรหลายนั้นวาใครควรใชงานในระดับใดไดบาง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น